هفدهم فروردین 1358 امیرعباس هویدا که در دهه های 1340 و 1350 سیزده سال نخست وزیر ایران بود در پایان دومین دور محاکمه اش در دادگاه انقلاب اسلامی به اعدام محکوم شد و حکم، دقایقی پس از صدور در محوطه زندان قصر درباره او به اجرا درآمد و تیرباران شد و جسدش به تالار معاینه جهت صدور پروانه دفن در پزشکی قانونی انتقال یافت. هویدا 59 ساله بود. پس از انتقال جسد به پزشکی قانونی، تا چند روز هیچیک از دوستان و بستگان هویدا برای تحویل گرفتن جسد او مراجعه نکرده بود! و این وضعیت سبب شده بود که مسئول پزشکی قانونی تهران به روزنامه ها خبردهد که جسد امیرعباس هویدا روی دست آن سازمان مانده و حتی یک نفر برای انتقال جسد به گورستان مراجعه نکرده است. این واقعیت عبرت آموز در گزارش روزنامه های وقت آمده بود. یکی از اتهامات اصلی هویدا حمایت از استقلال بحرین (طبق قانون مصوّب پارلمان وقت؛ استان چهاردهم ایران) بود که با این عمل، سوگند خودرا که حافظ تمامیت ایران باشد نقض کرده و مستوجب مرگ شناخته شده بود.