قبل بر این از طریق رسانه های گروهی – روز نامه ها – جراید- مجلات و بعدا تلویزیون  مضامین و مقالات  علمی و ارزشمند را مطالعه  ﻤﻴﻨﻤﻮدم  اما در  عصر حاضر کمپیوتر و انترنت غوغا بر پا  نموده و سایت های افغانی نیز وافر شده است مضامین و مقالات را میخوانم که مو در بدن سیخ ﺸﺪﻩ و از واقعیت به دور بوده و انسان های چیز فهم  شاخ در می اورند.                                                                              
نوشته های محترم دوکتور صلاح الدین  سعیدی  و محترم محمد اکبر خوشبین را در سایت های وزین مشعل و افغان – جرمن  مطالعه نمودم  برادران  محترم  صرف از  جناب  پروفیسور  ریاضی – داکتر و سر محقق ساختگی یاد نموده  البته باعث تشویق من هم شدند تا مقاله ئی تحریر دارم  محترمان  عزیز  میدانند  اما شاید روی بعضی ملحوظات اسمی از افراد  دیگری  که به چنین دزدی اقدام نموده اند نبرده اند .  چنین موضوعات زاده  سردمداران  فعلی کشور بوده و از چنین حالت و اوضاع  هر کس و ناکس  از هر کوچه و پس کو چه استفاده نموده خود را پروفیسور – دوکتور – اکادمیسین و سرمحقق جا میزنند.                               
وای بر ملت بیچاره ما –  وای بر دولت مردان  ما – ا ی وای  بر حال چیز فهم های ما-امروز در کشور ما حکومتی وجود ندارد تا از همچو  اشخاص  باز خواست نماید که شما این لقب علمی را از کجا گرفته اید  از کدام موسسه علمی  و یا از کدام کمیته علمی کشور پاس  شده اگر سندی داشته باشید  به کمیته علمی واقعی وحق بین  شامل  دانشمندان موسسات علمی و  اکادمیک ار هر کته گوری  رجعت داده تا واقعیت  ها بر ملا شود.اما حیف –حیف  که در کشور ما  شاه شجاع های سر اقتدار است که سر شاه شجاع  واقعی را از پشت سر خاریده اند. در این سایت ها و از طریق تلویزیون مضامین  اشخاص و افرادی را مطالعه مینمایم که نویسنده های انان  به اسم خود القاب علمی مانند  دوکتورا – پروفیسور- اکادمیسین – کاندید اکادمیسن – محقق  و سر محقق نصب نموده . چون اکثر مردم  بیچاره ما نظر به اقدامات خاینانه  رﮋیم های  قبلی و حال ( به خصوص  رﮋیم تفنگداران )    بی سواد  مانده و یا شده اند  همه به ارزوی  پیدا نمودن لقمه  نانی  هستند  نمیدانند  چه نوع دزدی  های صورت میگیرد  که از دزدی – غارت اموال  شخصی – دولتی و غضب  جایداد های مردم وکشور بالاتر بوده  به غارت القاب  پر ارزش  علمی  دست میزنند و انعده مردم چیز فهم ما که میدانند همه اواره دیار غربت شده اند . هرگاه کدام مجلس رسمی باشد و در ان رجال و دانشمندان  خارجی نیز اشتراک داشته باشند این دزدان علمی با سخنرانی شان در چنین مجالس  به وضاحت اشکار ﻤﻴﺴﺎﺰﺩکه هیچ نوع دانشی نداشته وندارند بلکه ﭘﺮﺴﺘﻴﮋﻋﻠﻤﻲکشور ما را به زمین زده  شاید نزد رجال و دانشمندان خارجی سوال خلق شود اگر پروفیسور-دوکتور –اکادمیسن  افغانستان این باشد وای به حال این کشور.
به همه واضح و اشکار است که در افغانستان تا سال (1357وحتی گفته میتوانیم تا سال 1370)در پوهنتون کابل یگانه مرکز علمی و اکادمیک افغانستان به اساس  معیار های بین المللی  به کسانی  لقب پروفیسوری می دادند  که مراحل ﺍﺘﻲرا سپری نمایند:(   بین بیست تا بیست و پنچ سال وقت را میگرفت  تا پروفیسور شود).