25 جولای 1894 امپراتوری ژاپن از راه دریا و زمین چین را مورد حمله قرارداد تا شبه جزیره 223 هزار کیلومتری «کره» را از چنگ ان خارج سازد که قرنها ضمیمه چین بود. در این جنگ چین که از نیمه قرن نوزدهم هدف تهاجم قدرت های وقت قرار گرفته شکست خورد و پس از افتادن بندر «وی های وی» به دست ژاپنی ها پیشنهاد صلح داد و شبه جزیره کره را به ژاپن تسلیم کرد و ژاپن تا 1945 این شبه جزیره را به دست داشت. مورخان ژاپنی در دفاع از عمل دولت متبوع نوشته اند که اگر اقدام نکرده بود قدرت های اروپایی و آمریکا بر کره مستولی می شدند و امنیت ژاپن به مخاطره می افتاد. شبه جزیره کره پس از جنگ جهانی ذوم، به تصمیم واشنگتن و مسکو در مدار 38 درجه موقتا به دو بخش تقسیم شده که فیدل کاسترو در مصاحبه تلویزیونی هفته پیش خود گفته بود که اگر جنگ دیگری در کره روی دهد اتمی خواهد بود. «کره» نامی است که بازرگانان ایرانی در قرن پنجم میلادی (عهد ساسانیان) بر این شبه جزیره گذارده اند. این بازرگانان طرف معامله با چین در دیدار از کره آن را به نام حکمران وقت «گوریئو» خطاب کردند که به تدریج این واژه تبدیل به کوریو و کوریا (کره) و جهانی شده است. کره ای های شمال و جنوب برای هربخش نام دیگری بکار می برند.