نویسنده: Ahmad Reza Babaei - چهارشنبه ٢۱ مهر ۱۳۸٩
زیبایی شناسی esthetics واژه ای یونانی بمعنای احساس است که ربطی به static متضاد دینامیک ندارد. در کتب قدیم با منشاء عربی، علم الجمال نامیده شده بود. رشته ای در فلسفه هنر است که در باره زیبایی، هنر، سلیقه، آفرینش، حظ زیبایی، اصول آن کنکاش می کند. از نظر علم زیست شناسی مطالعه حسها یا ارزشهای محرکه ای-حسی، داوری احساسات یا تمایلات و سلیقه ها می باشد. در نقد بازتاب هنر، فرهنگ، طبیعت هم تعریف شده که طرق نوین دیدن و درک جهان را بررسی می کند.
اصولا حسها و غرایز در موجود زنده متناظر با نیروهای طبیعی روی زمین تکامل یافته اند. نور، صوت، بویایی، چشایی، پوستی/ لامسه، دما، خطر، گرسنگی، تشنگی، خواب، مراقبه، بیانگر 2سویگی طبیعت- موجود زنده اند. لذا آثار هنری برای تلطیف این حسها و غرایز در طول تکوین جامعه انسانی از 1 میلیون سال پیش روی زمین آفریده شده اند. در روال تولید هنری رویا، خواب، مراقبه نقش عمده ای دارند. همانگونه که تعبیر یک خواب برای محرکات شگفتی و کنجکاوی یک انسان مهم بوده؛ تعبیر و تفسیر یک اثر هنری هم پرسش برانگیز است. آیا یک اثر هنری دلالت بر چیزی ورای موجودیت خود می کند؟ چه تعبیری دارد؟ آیا تجربه ایرا فراتر از درک یک حس مثلا بینایی بازتولید می کند؟ اهمیت هنر در این است که در سیر زمان متراکم و جمع می شود؛ با هنر ملل دیگر قیاس می شود.
ادامه مطلب ...
