لطفا خودتان را معرفی کنید؟
با نام و یاد خدا و تشکر وافر از شما که پیوسته در راه تعالی جامعه علمی کشور در تلاش و تکاپو هستید.
احمدرضا بابائی هستم متولد سال 1354 . تحصیلات دانشگاهی خود را در رشته علوم سیاسی به پایان رسانده و در راستای آن از تحصیل علوم حوزوی نیز غافل نبودم. دوره کارشناسی را در دانشگاه علامه طباطبائی تهران در رشته علوم سیاسی به پایان رساندم. ضمن اینکه در راستای تحصیل در مقطع کارشناسی در حوزه های علمیه تهران از جمله چیذر و امام خمینی نیز به تحصیل مشغول بودم. پس از پایان مقطع کارشناسی بلافاصله در مقطع کارشناسی ارشد رشته روابط بین الملل دانشگاه شهید بهشتی پذیرفته شدم. پس از پایان دوره کارشناسی ارشد به تدریس دروس تخصصی در دانشگاه پرداختم و بطور همزمان در حوزه علمیه نیز تدریس مینمودم.
در سال 1385 به هندوستان رفتم و در دانشگاه پونا به تحصیل در مقطع دکترای علوم سیاسی پرداختم و در سال 1389 تحصیلات را به پایان رساندم.
اکنون به چه حرفه ای مشغول میباشید؟
در حال حاضر با توجه به این که اخیرا از خارج از کشور به ایران مراجعت نموده ام به تدریس در دانشگاه در خرم آباد اشتغال دارم و ضمنا در حوزه علمیه نیز تدریس مینمایم.
آیا تدریس در دانشگاه تنها فعالیت علمی شما میباشد یا اینکه فعالیتهای علمی دیگر نیز دارید؟ بنده البته چندین کتاب و مقاله علمی نیز تالیف کرده ام.
کتابهای شما بیشتر در چه زمینه ای میباشند؟
کتابهای اینجانب عموما در زمینه علوم سیاسی و به دو زبان انگلیسی و فارسی است. حیطه کلی کتابها در زمینه سازمانهای بین المللی دولتی و غیر دولتی و نیز مسائل جنگ و صلح در خاورمیانه است. در زمینه سازمانهای بین المللی غیر دولتی مثل سازمان صلیب سرخ و عفو بین الملل نیز بطور مجزا تحقیق و پژوهش نموده ام بطوری که پایان نامه دوره دکترای خود را به بررسی تاثیر سازمانهای مذکور در ایجاد یک استراتژی صلح پایدار در حیطه بین الملل اختصاص دادم.
چه عاملی باعث شد که توجه شما را از دنیای علوم مذهبی به دنیای علوم انسانی وارد کند؟
عوامل مختلفی در این زمینه قابل ذکر هستند که میتوان از جمله این عوامل به تاثیرات محیطی اشاره نمود. بواسطه اینکه پدرم از شاگردان بسیار نزدیک و قدیمی حضرت امام بود و در قم نیز ساکن بودیم از زمانی که بیاد دارم خواسته و ناخواسته با مسائل سیاسی-اجتماعی روز درگیر بودم. در دوران مدرسه به دلیل اینکه پدرم موسس حوزه علمیه بود و پیوسته من و برادرانم را به دروس حوزوی تشویق مینمود مبادرت به تحصیل موازی دروس حوزوی نیز نمودم. بطور کلی به دو رشته علوم سیاسی و حقوق علاقه داشتم که سرانجام علوم سیاسی را انتخاب نمودم.
شما همچنین در زمینه مسئله خاورمیانه صاحب نظر هستید. مفهوم "طرح خاورمیانه جدید" را به طور خلاصه توضیح دهید؟
همانگونه که میدانیم پس از پایان جنگ جهانی اول ایالات متحده و انگلیس و دوستان یهودی آنها نقشه خاورمیانه جدید خود را بر امپراطوری عثمانی مغلوب در جنگ بنا نهادند. در حال حاضر نیز همین کانونهای قدرت و سیاست خواهان پایه گذاری خاورمیانه جدیدی مطابق با نظر و منافع خود هستند.
برخلاف سابق که این کانونهای قدرت معتقد به حضور نمایندگان خود مثل حکومت پهلوی در منطقه بودند و با توجه به ناموفق بودن آن سیستم، در حال حاضر اعتقاد دارند که منطقه خاورمیانه میبایستی به دولتهای کوچک تقسیم گردد و بر مبنای تقسیمات قومی اداره شود. بطور کلی آنچه که حضور این قدرتها را در منطقه خلیج فارس بعنوان یک الزام مطرح مینماید بحث انرژی است. زیرا ذخایر نفت در جهان در آینده نزدیک به پایان میرسد و منبع انرژی گاز جایگزین آن خواهد گردید. در طرح خاورمیانه جدید حضور آمریکا و انگلیس در منطقه به عنوان یک اصل تلقی میگردد.
هر چند که پیش بینی آینده سیاسی خاورمیانه کار سختی است، چه چشم اندازی را در این زمینه ترسیم میکنید؟
آنچه که از قرائن میتوان فهمید و با توجه به بحران آتی انرژی معتقدم قدرت هژمون و قدرتهای بزرگ در سطح بین الملل سعی خواهند کرد که منابع گازی در خاورمیانه را در کنترل خود قرار دهند که این عامل میتواند بصورت قهری و یا غیر قهری بوقوع بپیوندد. خصوصا که در این زمینه باید به نقش چین به عنوان یک قدرت بزرگ و یا یک ابر قدرت اقتصادی برتر توجه داشت که البته نمیتواند رضایت قدرت هژمون بین الملل را جهت تامین منافغ خود از نظر دور بدارد.
تاثیر کلی سازمانهای غیر دولتی را در عرصه بین الملل با ذکر مثال بیان نمائید؟
همانگونه که میدانیم حوزه سازمانهای بین المللی غیر دولتی خود بحث گسترده ای است، لیکن بطور خلاصه باید گفت که در تقسیم بندی سازمانهای غیر دولتی میتوان دو حیطه بین المللی و ملی را مد نظر داشت. در قرن 21 نقش سازمانهای بین المللی و خصوصا غیر دولتی ها بطور چشمگیری تعیین کننده است. مهمترین سازمانهای بین المللی غیر دولتی در حال حاضر سه سازمان هستند که عبارتند از 1- صلیب سرخ و هلال احمر2- سازمان عفو بین الملل 3- سازمان بین المللی صلح سبز.
این سازمانها در زمینه صلح سازی وحفظ و نگهداری صلح در عرصه بین الملل بسیار کوشا بوده اند و یقینا تاثیرات قابل توجهی در جهان کنونی را از خود بجای گذارده اند. بعنوان مثال سازمان صلح سبز (Green Peace) فلسفه وجودی اش مخالفت با فعالیتهای هسته ای است. این سازمان معتقد است که بایستی تولید و استفاده از سلاح هسته ای به فراموشی سپرده شود چون صدمات جبران ناپذیری به محیط پیرامون و موجودات زنده وارد نموده و مینماید.
نقش سازمانهای غیر دولتی بین المللی در مسئله انرژی هسته ای ایران چگونه بوده است؟
سازمانهای بین المللی غیر دولتی کلا نظر مثبتی در مورد فعالیتهای هسته ای ندارند. این مسئله نیز تنها شامل ایران نمیشود. مثلا همانگونه که میدانیم سازمان بین المللی صلح سبز بر سر فعالیتهای هسته ای فرانسه مدتها با این کشور کشمکش و جدال داشت. ضمن اینکه باید توجه نمود سازمانی مثل سازمان عفو بین الملل تا حدی با فعالیتهای تسلیحاتی دولتها مخالفت مینماید که بعضا متهم به دخالت در امور داخلی کشورها میشود و همانطور که میدانیم در برخی از کشورها نتوانسته است فعال باشد. البته نباید از نظر دور داشت که انرژی هسته ای نیز مانند سایر دستاوردهای علمی بشر مانند شمشیر دولبه است و نبایستی منکر مزایای بهره گیری از این انرژی بصورت صلح آمیز آن مانند تامین برق گردید.
آیا سازمانهای غربی غیر دولتی بین المللی در راستای اهداف کشورهای بزرگ غربی قرار دارند یا اینکه این طور نیست؟
سازمانهای غیر دولتی بین المللی پیوسته منافع و جهت گیری بنیانگذاران را مد نظر دارند. در اینجا میتوان به تئوری هژمونی آنتونیو گرامشی اشاره نمود. گرامشی معتقد است که قدرتهای برتر در عرصه بین الملل بر طبق فرهنگ و منافع خود در سطح بین الملل مبادرت به پایه گذاری بازوهائی اجرائی مینمایند و این بازوهای اجرائی بصورت سازمانها و نهادهای بین المللی ظهور و بروز می یابند. این سازمانها پیوسته در جهت تامین و نیل به اهداف بنیانگذاران خود گام برمیدارند.
در قرن بیست و یکم البته به دلیل مطرح شدن شاخصه ها و شاکله های جدید برای قدرت کشورها میتوان گفت که سازمانهای بین المللی از نوع دولتی و غیر دولتی آن نقشی پررنگ تر پیدا کرده اند. جهت گیری سازمانهای بین المللی زمانی بهتر نمود می یابد که به منابع مالی سازمانها توجه نمائیم. قدرت اقتصادی برتر در دست قدرتهای بزرگ است و این کشورها سهم عمده ای در تامین منابع مالی سازمانهای بین المللی دارند و طبیعی است که در قبال این حمایت مالی و سیاسی انتظار تامین منافع خود را توسط این سازمانها دارند.
لینک منبع: