بعد از سال 1984 هزینه های نظامی ایران به دلیل حضور ملموس تر آمریکا در این جنگ به نحو چشمگیری افزایش یافت.در فوریة 1986 رزمندگان ایرانی بندر فاو را تسخیر نمودند. در اواخر 1986ایران حملات چندی را برای تسخیر بصره سازمان داد.در اواخر 1987 در جبهة شمالی عراق نبرد سختی در جریان بود.عمدة گروههای مبارز در این نبرد رزمندگان ایرانی ومخالفان کرد عراق بودند که با حکومت صدام می جنگیدند.این رزمندگان میدانهای نفتی عراق نزدیک کرکوک و نیز خطوط لولة نفت شمال به ترکیه را در معرض خطری جدی قرار دادند. البته در این زمان قدرتهای بزرگ نگران افزایش جنگ نفت کشها بودند.طی 1987 ایران به 29 کشتی حمله نمود و در مقابل عراق 15 کشتی ایرانی را مورد حمله قرار داد.کشتی های کویتی هدفهای دلخواه جمهوری اسلامی ایران بودند،زیرا ایران شدیدا به روابط نزدیک کویت و عراق معترض بود.این امر باعث گردید که کویت بیشتر به سمت قدرتهای بزرگ سوق داده شود که بخشی از آن به دلیل حفاظت از صادرات نفتی اش بود و بخش دیگری از آن جهت پایان دادن این جنگ از طریق دخالت آمریکا بود.از طرف دیگر، مسکو(شوروی)سه تانگر نفت کش را به کویت اجاره داد و از ژوئن 1987 آمریکا 22نفت کش کویتی را زیر پوشش پرچم خود قرار داد.سرانجام حملات مستقیم به کشتی های آمریکائی پای آنها را نیز به منازعه کشاند.دخالت قدرتهای بزرگ به ویژه آمریکا فشارهای اقتصادی چندی را بر جمهوری اسلامی ایران اعمال نمود.