در جولای سال 307 میلادی (نیمه اول این ماه و احتمالا چهاردهم جولای) هرمز دوم، شاه ساسانی ایران اجازه داد که تصویر بانوی او - دختر پادشاه (محلی) کوشان - بر سکه ضرب شود. هرمز دوم که «تاریخ» اورا به عنوان «عادل و نیک نفس» مورد قضاوت قرار داده است و هفت سال و چهار ماه سلطنت کرد، نخستین شاه ایران بود که سکه با تصویر شهبانویش ضرب و به جریان گذارد. شهرت فروتنی و باگذشت بودن هرمز دوم از زمانی وارد تاریخ شد که وی پس از کناره گیری پدر بیمارش «نرسی» از سلطنت و به شاهی رسیدنش، تا زمانی که پدر زنده بود اجازه نداد که اورا به عنوان «شاه» خطاب کنند.